Hrvatski povijesni forum

« Reply #1 on: Svibanj 03, 2010, 16:57:27 »
olovo se koristilo u cijevima za vodu  u 20 stoljecu;

2Pb(s)+ O2(g) + 2H2O(l) -> 2 Pb(OH)2(s)

olovo sa vodom stvara olovni hidroksid, i olovo samo po sebi nije topljivo u vodi pod normalnim okolnostima (temperatura 20 stupnjeva celzijusa i pritiska  od jednog bara). tokom vremena i kamenac iz vode stvara zastitni omotac  unutar cijevi

za informaciju o starim rimljanima;
arhitekst vitruvius (20 g pr.n.e) je bio prvi koji je zapisao o trovanju olovom u vodi , ali ta voda je bila povezana sa rudnicima srebra, ili olova. inace rimski obicaj je bio za praznike bacati vino u olovne cijevi za dovod vode, sto je stvaralo olovni secer (olovni acetat), i otapalo kamenac  unutar cijevi. vecina trovanja olovom , i dan danas su zbog hrane...(primjer japana i skoljki..)

Hodge, A. Trevor (1992), Roman Aqueducts & Water Supply

je oborio teoriju o trovanju olovom u vodi, u starom rimu, na osnovu toga sto:
1. je voda bila stalno tekuca, tako da je bila u kontaktu sa olovom vrlo kratko vrijeme
2. naslage kalcijum karbonata unutar cijevi
3. suvise mali broj pipa u rimu