Hrvatski povijesni forum je dio projekta Hrvatskog povijesnog portala.
Potpuni sadrzaj foruma je vidljiv registriranim clanovima.
Hrvatski povijesni portal

Recent Posts

Pages: [1] 2 3 ... 10
1
Neronova svirka / Re: Billy Joel - We Didn't Start The Fire
« Last post by Hajdarovic on April 29, 2017, 21:07:07 »
Izgleda da cemo ovo ljeto o ovoj temi objaviti novi PDF specijal.
;)
2
Usmena predaja / Re: Ante Prkačin i njegove mudroserije
« Last post by Dinko on March 08, 2017, 11:22:14 »
Od nešto više od milijun poginulih u Jugoslaviji, oko polovice su bili civili, najvećma likvidirani u njemačkoj, ustaškoj, ili četničkoj režiji. Kad se već spominje Žerjavić, držimo se njegovih kalkulacija (iako je i Kočović tu negdje). Uzmimo za primjer najveće stradalnike u NDH - Srbe, samo unutar granica NDH pobijeno ih je oko 200,000 (civila, kad se dodaju Srbi poginuli u NOV i kvislinškim formacijama dođema na ~325,000)!
Dalje, osim osovinsko-kolaboracionističkih genocida, u borbi je na strani NOVJ palo ~240k boraca, a u raznim kolaboracionističkim formacijama daljnjih ~210k.
Dakle, samo s ovih nekoliko kategorija gubitaka smo već na 650,000! Za  više detalja: http://www.hic.hr/books/manipulations/p06.htm.

Sljedeća razlika između Jugoslavije i Bugarske je intenzitet ustanka i broj vojnika NOV. Bugarski partizani imali su najviše 30,000 ljudi, koliko je imao npr. VIII. dalmatinski korpus NOVJ četiri mjeseca po osnivanju... NOV Jugoslavije je završila rat sa 700-800k ljudi pod oružjem...
3
Usmena predaja / Ante Prkačin i njegove mudroserije
« Last post by razamanaz on March 03, 2017, 07:16:06 »
Teško se bilo odlučiti gdje ovo natipkati te treba li uopće postajati ovakva tema.Tip je to koji će koristiti svaku priliku da demonizira partizanski pokret ili Jugoslaviju.On koristi izvore upitne kvalitete i po njima on donosi svakakve zaključke.Možda mu se ne bi trebalo pridavati više pažnje od na primjer Velimira Bujanca?Možda.No nažalost Prkačin nekada prosipa bisere koji nisu lako rješivi(onima koji slabo znaju povijest).Ja slabo znam povijest, zato me je i zbunio.Pitao sam i mnoge prijatelje preko društvenih mreža, ali nisam bio baš previše sretan dobivenim odgovorima."Tko njega doživljava ozbiljno..." i slične odgovore sam dobio.Ništa konkretno.Želio bih napomenuti da ne gajim nikakve simpatije prema ustaškom pokretu niti sam revizionist, te ako mislite da tema ne bi trebala postojati, jednostavno je obrišite.Mene buni ono što ću boldati/zacrniti na kraju teksta.

 Poduzetnik, političar, general, pjevač..., sve je to Ante Prkačin, Brođanin kojega malo tko u Hrvatskoj ne zna s TV ekrana zbog žestokih istupa i rasprava o raznim temama koje se uglavnom svode na politiku. Pod egidu ‘red ustašovanja, red sevdaha’ mogla bi se podvesti emisija ‘Sve se može popraviti’ koja se nedjeljom navečer emitira na karlovačkoj televiziji. Riječ je o showu Ante Prkačina, generala HOS-a, u kojem drži monologe sastavljene od sjećanja na posljednji rat, među njima i zločine koji su mu se navodno stavljali na teret.Stalno poziva Hrvoja Klasića, Tvrtka Jakovinu i Slavka Goldsteina da javno sudjeluju u raspravi o Drugom svjetskom ratu na prostoru Hrvatske.Hvalio se da mu je Damir Kajin napustio emisiju jer nije imao argumenata protiv kojih je suočen.

"Ovo kada sam rekao Damiru Kajinu otišao mi je iz emisije.Koliko je drugom svjetskome ratu poginulo Jugoslavena, koliko Bugara.Bugara je poginulo 20 000, a Jugoslavena milijun I dvadeset ili po Kočoviću milijun I pedeset..Znate li koliko je u drugom svjetskom ratu poginulo Makedonaca, Albanaca, Srba, Crnogoraca,Hrvata? Znate li da na jednog poginulog Makedonca I Albanca, dolazilo je preko sedamdeset Srba I Crnogoraca.A znate li zašto je to tako?Jer je komunistička partija Bugarske preuzela patronat nad komunističkom partijom Makedonije.Nije dozvolila Brozu da dođe i napravi nered.Iako je on to pokušao preko  Svetozara Vukmanovića – Tempa.Uzmite Tempovu knjigu “Borba za Balkan” pa ćete vidjeti sljedeće.Gdje bugarska partija I makedonska partija kaže “Kako nam je bilo u Jugoslaviji, za nas su Bugari I Nijemci ne okupatori nego oslobodilačka vojska”.Uglavnom, Albanci koji su otjerali Mošu Pijadu I Brozovu delegaciju, nisu ih pustili na Kosovo I Makedonci koji također nisu pustili Brozovu agenturom da im napravi što treba.ZBOG toga imali su SEDAMDESET puta manje žrtve nego ostali narodi.Kako ćemo komentirati činjenicu da je Bugara poginulo 20 000,a Jugoslovena preko milijun.Želim to pitati te znalce Jakovinu, Klasića I Goldsteina.Eto, ja im unaprijed serviram pitanja." - Ante Prkačin

5
Drugi svjetski rat / Bitka za prijevoj Dukla 1944
« Last post by kiseli1 on May 15, 2016, 12:18:13 »
https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_the_Dukla_Pass

Po izbijanju narodnog ustanka u Slovačkoj, sovjetska Vrhovna komanda je odlučila da preduzme ofanzivu iz rejona Krasno - Sanok (na spoju  1. i 4. ukrajinskog fronta), opštim pravcem na Prešav (sedište slovačkog istočnog korpusa), radi ukazivanja vojne pomoći ustanicima. Odlučeno je da se u ofanzivi upotrebi  I  1. čehoslovački korpus, koji je, zajedno sa sovjetskim jedinicama, već učestvovao u borbama u Ukrajini.
Ofanzivu je trebalo da pripremi i sprovede  1. ukrajinski front sa jedinicama na svom levom krilu, dok je 4. ukrajinski front imao da sadejstvuje s jednim pešadijskim korpusom iz rejona Sanoka, opštim pravcem ka Komanči.
Da bi se pružila efikasna pomoć ustanicima, ofanzivu  je trebalo otpočeti što pre, ali stanje  1. i -4. ukrajinskog fronta je zahtevalo duže vreme za pripreme, jer su njihove jedinice u prethodnim borbama bile zamorene i s ograničenim materijalnim rezervama.
Na osnovu direktive sovjetske Vrhovne komande, komandant   1. ukrajinskog fronta je odlučio da ofanzivu izvede 38. armija, jačine 6 korpusa (52, 101. i 67. pešadijski,  1. gardijski konjički, 25. okl. i 1. čehoslovački korpus). Po razrađenom planu je bilo predviđeno: da se glavni udar izvede iz rejona severozapadno od Krosnog, opštim pravcem Dukla - Prešov; da se posle 5 dana ofanzive izbije na liniju Ljubotin - Prešav; da ofanziva otpočne 8. septembra 1944. godine.
Po odluci komandanta 4. ukrajinskog fronta, za sadejstvo sa 38. armijom određen je 107. pešadijski korpus  1. gard. armije, sa zadatkom da iz rejona Sanoka probije protivničku odbranu i, posle dva dana nastupanja, izbije na liniju Vislok Vjelki - Komanča.

Ofanziva je imala da se izvede na planinskom i šumovitom zemljištu Istočnih Beskida, gde je prolaznost bila ograničena na mali broj planinskih prevoja, među kojima je najveći značaj imao Dukljanski prevoj, preko koga je vodio najkraći put iz jugoistočnog dela Poljske u Slovačku.

Nemačka komanda je dobro iskoristila povoljne uslove zemljišta za odbranu. Ona je u zoni  Istočnih Beskida organizovala odbranu dubine 50 km, s jačim grupisanjem snaga i sredstava duž puteva, gde je odbrana bila i fortifikacijski ojačana. Na ovom delu fronta nalazilo se desno krilo nemačke 17. armije i levo krilo   1. oklopne armije. Na dan 8. septembra 1944. godine Nemci su imali samo pred frontom sovjetske 38. armije tri pešadijske divizije.
U jutro 8. septembra, posle dvočasovne artiljerijske i avio¬pripreme, jedinice sovjetske 38. armije su prešle u napad. Nemačke jedinice su bile iznenađene, usled čega, u početku, nisu pružile organizovan otpor. Ovo je sovjetska komanda iskoristila. Istog dana, oko podne, ona je naredila da se u boj uvede pokretna grupa i 1. čehoslovački korpus koji se nalazio u drugom ešelonu sovjetske 38. armije. Međutim, zbog zakrčenosti puteva, ove jedinice nisu mogle da se uvedu u borbu prvog dana. U međuvremenu nemačka komanda je uspela da organizuje otpor na novoj liniji koju je posela snagama dovučenim iz dubine i da zadrži sovjetske jedinice koje su krajem dana prodrle u dubinu odbrane 6-12 km od prednjeg kraja.
U jutro 9. septembra 1944. godine sovjetske jedinice su nastavile nastupanje, naišavši na jak otpor, a naročito .u rejonu grada Krosno, preko koga je vodila glavna komunikacija ka Dukli. Nemci su privlačili nove jedinice i davali snažan otpor, ali su sovjetske jedinice ipak uspele da 11. septembra zauzmu grad Krasno.
U toku noći 10/11. septembra jedinice 1. čehoslovačkog korpusa su zauzele položaje u rejonu k. 534, preko koje je vodio put Zmigrud Novi - Dukla. Pridajući veliki značaj k. 534, nemačka komanda je privukla sveže snage i 12. septembra povratila pomenutu kotu. Oko nje su se kasnije razvile ogorčene borbe, ali su je na kraju zauzele Čehoslovačke jedinice.
Pošto su sovjetske jedinice probile nemačku odbranu između mesta Lise Gura i Glojsce, na putu Zmigrud Novi - Dukla, i stvorile brešu širine 2 km, komandant l. ukrajinskog fronta je uveo u proboj   1. gardijski konjički korpus, koji se noću 12/13. septembra probio u nemačku pozadinu. Nemci su uveli u borbu jake snage, koje su glavne snage ovog korpusa odsekle od njegove pozadine, tako da je ovaj korpus bio prinuđen da vodi borbu u okruženju u planinsko-šumskom rejonu u protivničkoj pozadini, između mesta Kremana i Poljani.
Glavne snage sovjetske 38. armije su produžile nastupanje, ali su, zbog uporne odbrane nemačkih snaga, tek 14. septembra izbile na liniju Važice - Osek - severno od Dukle - Ivanić. Za 7 dana upornih borbi 38. armija je uspela da probije prvi i  drugi pojas nemačke odbrane i da se uklini oko 23 km ka jugozapadu.
Na pomoćnom pravcu je 107. peš. Korpus  1. gard. armije 4. ukrajinskog fronta 9. septembra prešao u nastupanje i istog dana probio nemačku odbranu južno od Sanoka. Sledećeg dana je prešao u napad i susedni 30. peš. korpus. Posle 5 dana borbi oba korpusa su se uklinila samo 10-15 km ka jugozapadu do linije Bukovsko - Gočev.
Da bi se postigli veći i odlučniji rezultati, komandant l. ukrajinskog fronta je 15. septembra odlučio da 38. armiju ojača s dva oklopna korpusa (4. gard. i 31. okl.). Oni su imali da izvrše udar pravcem Beska - Trnavka, a potom bočni udar na nemačke snage u rejonu Dukle.
Noću 17/18. septembra sovjetski oklopni korpusi (4. gardijski i 31. oklopni) koncentrisali su se u rejonu Beska, a ujutro su prešli u nastupanje. Zbog planinskog zemljišta tenkovi su nastupali putem, u koloni, izloženi  jakoj vatri protivoklopnih oruđa. I pored teških zemljišnih uslova, sovjetske oklopne jedinice su 19. septembra zauzele Trnavku. Odavde je 4. gard. oklopni korpus preduzeo nastupanje na zapad i 20. septembra zauzeo Duklu.
Posle zauzeća Dukle komandant 38. armije je odlučio da nanese udar u južnom i jugozapadnom pravcu sa zadatkom: uništiti protivničke snage u rejonu Tilave, preći glavni greben  Karpata i spojiti se s jedinicama 1. gard. konjičkog korpusa koje  su dejstvovale u protivnikovoj pozadini. Nosioci udara bili su 4. gard. i 31. oklopni korpus, u prvom ešelonu te armije.

Pripreme za produženje nastupanja su završene 22. septembra. Ujutro 23. septembra, za vreme snažne artiljerijske i ,avio-pripreme, u kojoj je učestvovalo oko 600 topova i minobacača i 107 aviona, nemačke jedinice, na delu druma Dukla -Tilava, pretrpele su velike gubitke, zbog čega su preduzele od stupanje na jug. Ovo su sovjetske jedinice iskoristile, pa su u drugoj polovini dana zauzele Tilavu. Proširujući uspeh prema zapadu, sovjetske oklopne jedinice su se 24. septembra spojile s jedinicama 1. gard. konjičkog korpusa. Dalje nastupanje oklopnih korpusa zaustavljeno je organizovanim otporom nemačkih snaga jugozapadno od Tilave.
Nastupanje sovjetskih jedinica je bilo dosta sporo, jer su Nemci branili svaki pogodan položaj, ali su sovjetske jedinice 25. septembra ipak uspele da nemačke jedinice potisnu na glavni greben Karpata. U isto vreme (25. septembra) na pomoćnom pravcu jedinice l. gard. armije (4. ukrajinskog fronta) uspele su da izbiju na glavni greben, što je stvorilo povoljne uslove za nastupanje ne samo 38. armije već i 18. armije, koja je bila jugoistočna od  1. gard. armije. Da bi se napad što bolje pripremio, u toku naredna četiri dana su izvršene pripreme. Glavni udar je imao da se izvrši iz rejona Tilave u jugozapadnom pravcu sa zadatkom da se zauzme glavni greben Karpata i izbije na teritoriju Slovačke.

Po završetku priprema, sovjetske i Čehoslovačke jedinice su 30. septembra 1944. godine prešle u napad. Borbe su, kao i ranije, bile žestoke, a na tempo napredovanja uticale su i veoma nepovoljne atmosferske prilike (kiše i guste magle). Uprkos ovakvim uslovima, čehoslovački  1. korpus je 6. oktobra zauzeo Dukljanski prevoj i time stupio na teritoriju Čehoslovačko Republike. Do pada mraka sovjetske jedinice su se južno od prevoja probile 3-5 km, gde su naišle na organizovan otpor nemačkih snaga. Da bi izbegao velike gubitke pri frontalnom potiskivanju protivnika, komandant sovjetske 38. armije je odlučio da promeni pravac glavnog udara - s jugozapada na zapad. Neprekidne kiše, raskaljani putevi, gusta magla i mali broj puteva su otežavali predviđeno pregrupisavanje.

Nastupanje je nastavljeno 7. oktobra, dosta sporo. Tek 18. oktobra, čehoslovački  1.korpus, u sadejstvu sa sovjetskom 359. pešadijskom divizijom, uspeo je da se probije 10-15 km južno od glavnog grebena, ali već sledećeg dana sovjetske i čehoslovačke jedinice su ponova bile prisiljene da obustave nastupanje.

U ovakvim uslovima komandant sovjetske 38. armije je odlučio da glavni udar upravi ka Kapišovi. Posle pregrupisavanja snaga, sovjetske i čehoslovačke jedinice su 25. oktobra obnovile nastupanje. Do 27. oktobra jedinice sovjetske 38. armije su izbile u rejon Kapišove, a 28 .. oktobra su prešle u odbranu na liniji Glojsce - Poljana - Kapišova.

U toku novembra jedinice sovjetske 38. armije i  1. čehoslovački korpus vodili su borbe ograničenih razmera. U vezi s izbijanjem 2. ukrajinskog fronta u Mađarsku i 4. ukrajinskog fronta u Zakarpatsku Rusiju, odbrana nemačkih jedinica ispred sovjetske 38. armije znatno je pogoršana, usled čega su noću 26/27. novembra nemačke snage otpočele povlačenje, što su sovjetske jedinice iskoristile i, goneći nemačke zaštitnice, 30. novembra izbile na r. Ondavu, gde su prešle u odbranu .
6
Studirati povijest / Re: Gdje je najbolje studirati povijest?
« Last post by nudaj on January 08, 2016, 10:54:43 »
Tema je malo zastarjela, ali moj savjet, studiranje u inozemstvu. Imam iskustva studiranja u Hrvatskoj i u inozemstvu i mogu reći nebo i zemlja, od profesora, uvjeta i svega ostalog.
Što se tiče povijesti u hrvatskoj tlače cijelo vrijeme o jadnim Hrvatima koje su svi maltretirali kroz povijest od stoljeća sedmog, ne postoji šira slika niti kritičko gledanje, vani je to potpuno drugačije.
Ponavljam moj savjet, studiranje vani, bilo Ljubljana (tragično da se tamo ima više povijesti Istre nego u Hrvatskoj) ili Italija, naravno drži se sjevera, Venecija, Padova, Trst.
Također što se tiče dvopredmetnog studiranja, također se slažem. Predlažem neki jezik, povijest je ljubav, ali često je teško naći posao, onda sam našao nešto najbliže tome, a to je turistički vodič, recimo terenska povijest. Iz iskustva znam da se traži njemački i ruski. Engleski se relativno lako nauči i nema ga smisla studirati, njemački ide uz malo muke, zato je možda najbolji rik ruski, ima malo diplomiranih, plus uvijek se može raditi i kao prevoditelj, dosta Rusa kupuje nekretnine i traže sve prijevode na ruski, tu posla ima.

 
7
Povijesna literatura i izvori / vojni časopisi?
« Last post by robertino on January 01, 2016, 20:22:13 »
zanima me da li da li u hrvatskoj osim časopisa vojna povijest i history.info postoji još koji se može kupiti u slobodnoj prodaji (tu ne računam one sa raznih fakulteta)

p.s. sve najbolje u novoj godini  :)
8
Povijesna literatura i izvori / Re: Casopis history.info
« Last post by Dinko on July 06, 2015, 11:23:40 »
Nisam. Neću. Mislim da izdanja dno.ndh ne zaslužuju čitanje.  :P
9
Povijesna literatura i izvori / Casopis history.info
« Last post by Hajdarovic on June 09, 2015, 20:48:14 »
Izgleda da "portal dnevno.hr" izdaje časopis povijesne tematike - http://www.dnevno.hr/ekalendar/history-info-novi-povijesni-mjesecnik-stize-na-kioske-799094
Quote
History.info novi je projekt nakladničke kuće Portal dnevno d.o.o. u kojemu niz mladih povjesničara na ideološki neopterećen način obrađuje teme iz svjetske i lokalne povijesti te se ne ustručava nepristrano pristupiti kontroverznim temama.


Vidio netko? Kupio? Mišljenja?
10
Drugi svjetski rat / Re: Desant na Ivo Dzimu (od 19. februara do 26. marta 1945)
« Last post by Dinko on February 23, 2015, 00:07:49 »
S obzirom da Japanci nisu bili u stanju, niti su željeli, napustiti otok, nisu imali puno opcija osim biti nepokretni u svojim dobro ukopanim položajima. Ta ih je nepokretnost učinila nevidljivima, dok su njihovi bunkeri bili otporni na sve osim direktnog pogotka ozbiljnijim kalibrom, a karakter zemljišta i narav obrane onemogućili su bilo kakve obuhvatne manevre, te su marinci morali napadati frontalno i ubiti Japance u bliskoj borbi bombom, plamenobacačem i automatom - što je vrlo nezdrav posao...

Izvješća poput onog bojnika A. Arsenaulta (24th Marines) su simptomatična za veći dio kampanje: "Današnji napredak 100 metara, 37 žrtava.", dok je na upit o broju ubijenih Japanaca bojnik morao reći: "Koliko znamo, nismo ubili ni jednog."(Hastings, Retribution, p. 254).
Pages: [1] 2 3 ... 10